Boşanma Davası Nerede Açılır?

Boşanma davası nerede açılır? sorusu, sürecin hızlı, doğru ve usule uygun ilerlemesi açısından kritik önemdedir. Türk hukukunda boşanma davalarının görevli mahkemesi kural olarak Aile Mahkemesi (yoksa Asliye Hukuk Mahkemesi, Aile Mahkemesi sıfatıyla) olup; yer bakımından yetki çoğunlukla eşlerden birinin yerleşim yeri ile davadan önceki son altı ay birlikte oturulan yer üzerinden belirlenir. Bu çerçevede hem çekişmeli hem de anlaşmalı boşanma başvurularında yanlış mahkemede dava açmak; yetki itirazı, yetkisizlik/görevsizlik kararları, zaman kaybı ve ek masraf risklerini doğurur. Ayrıca yurt dışında yaşayanlar, tanıma–tenfiz ve milletlerarası yetki başlıklarında ayrı kurallara tabidir. Bu makalede; görev–yetki ayrımı, ikametgâha göre yetki, anlaşmalı/çekişmeli dava farkları, yurt dışı bağlantılı davalar ve uygulamada sık yapılan hatalar adım adım açıklanacaktır.

BOŞANMA DAVASINDA YETKİLİ MAHKEME VE ÖNEMİ

Boşanma davasında yetkili mahkeme, davanın hangi yerde açılacağını belirleyen en temel unsurlardan biridir. Yanlış yerde açılan bir dava, çoğu zaman yetki itirazı ile karşılaşır ve bu durumda dosya reddedilerek yetkili mahkemeye gönderilmek zorunda kalır. Bu durum hem zaman kaybına hem de ek masraflara neden olabilir.

Türk Medeni Kanunu’nun 168. maddesi, boşanma davalarında yetkili mahkemeyi açıkça düzenlemiştir. Buna göre boşanma davası:

• Eşlerden birinin yerleşim yerindeki Aile Mahkemesi’nde,
• Son altı ay içinde eşlerin birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılabilir.

Burada dikkat edilmesi gereken nokta, yetki kurallarının kamu düzenine ilişkin olmamasıdır. Yani, dava yanlış yerde açılmış olsa bile, karşı taraf yetki itirazında bulunmazsa, mahkeme davaya bakmaya devam edebilir. Ancak davalı taraf ilk itiraz olarak yetkisizlik ileri sürerse, mahkeme bu talebi değerlendirir ve yetkisizlik kararı verebilir.

Özellikle çekişmeli boşanma davalarında, yetki konusundaki itirazlar davanın seyrini doğrudan etkileyebilir. Yanlış yerde açılan bir dava, hem süreci uzatır hem de davacı için maddi yükümlülükleri artırır. Bu nedenle, boşanma davası açılmadan önce yetkili mahkemenin doğru belirlenmesi kritik önemdedir.

Yurt dışında yaşayan Türk vatandaşları açısından da yetki farklı şekilde düzenlenmiştir. Eğer eşlerden biri Türkiye’de ikamet ediyorsa, dava o yerdeki Aile Mahkemesi’nde açılabilir. Her iki eş de yurt dışında yaşıyor ve Türkiye’de resmi yerleşim yerleri bulunmuyorsa, dava Ankara, İstanbul veya İzmir Aile Mahkemelerinde açılabilir.

BOŞANMA DAVASI HANGİ MAHKEMEYE AÇILIR? GÖREVLİ MAHKEME

Boşanma davalarında görevli mahkeme, Türk hukuk sisteminde açıkça belirlenmiştir. Bu davalara kural olarak Aile Mahkemeleri bakar. Aile Mahkemeleri yalnızca boşanma davaları değil, aynı zamanda evlilik birliğinden doğan tüm uyuşmazlıkların çözümünde görevlidir.

Her yerde Aile Mahkemesi bulunmadığından, bu mahkemelerin olmadığı yerlerde boşanma davaları Asliye Hukuk Mahkemelerinde, Aile Mahkemesi sıfatıyla görülür. Bu durumda dava dilekçesinde mahkeme, “Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)” şeklinde belirtilmelidir.

Burada dikkat edilmesi gereken önemli ayrım, görevli mahkeme ile yetkili mahkeme arasındaki farktır:

• Görevli mahkeme, davanın türüne göre hangi mahkemenin bakacağını belirler. Boşanma davasında bu, Aile Mahkemesi veya onun yerine Asliye Hukuk Mahkemesidir.
• Yetkili mahkeme ise, davanın coğrafi olarak nerede açılacağını belirler. Yani tarafların ikametgahı veya son altı ay birlikte oturdukları yer önemlidir.

Eğer boşanma davası, görevli olmayan bir mahkemede açılırsa, mahkeme görevsizlik kararı verir ve dosya ilgili mahkemeye gönderilmek zorunda kalır. Bu durum davanın süresini uzatır ve davacı açısından ek masraf doğurur.

BOŞANMA DAVASI NEREDE AÇILMALIDIR? YETKİLİ MAHKEME NERESİDİR?

Türk Medeni Kanunu’nun 168. maddesi, boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkemeyi net olarak düzenlemiştir. Buna göre, boşanma davası:

• Eşlerden birinin yerleşim yerinde,
• Tarafların dava açılmadan önce en az altı ay boyunca birlikte yaşadıkları yer mahkemesinde açılabilir.

Bu iki seçenek, hem çekişmeli boşanma hem de anlaşmalı boşanma davaları için geçerlidir. Ancak tarafların bu konuda sözleşme yaparak farklı bir mahkemeyi yetkili kılmaları mümkün değildir; yetki yalnızca kanunda belirtilen mahkemelerle sınırlıdır.

Burada unutulmaması gereken nokta, boşanma davalarındaki yetki kuralının kesin nitelikte olmamasıdır. Yani dava, yetkili olmayan bir yerde açılsa bile davalı taraf yetki itirazında bulunmazsa, mahkeme davaya bakmaya devam eder. Ancak davalı, ilk itiraz olarak yetkisizlik ileri sürerse mahkeme yetkisizlik kararı verir ve dosya yetkili mahkemeye gönderilir.

Yetkili mahkeme belirlenirken yalnızca resmî ikametgah adresi değil, aynı zamanda kişinin fiilen yaşadığı yer de dikkate alınır. Mahkeme, tarafların gerçekten hangi yerde sürekli yaşadığını araştırır ve bu durum delillerle ispatlanabilir.

İKAMETGAHA GÖRE BOŞANMA DAVASI NEREDE AÇILIR?

Boşanma davalarında ikametgâh kavramı, davanın hangi mahkemede açılacağını belirleyen temel ölçütlerden biridir. Türk Medeni Kanunu’nun 19-22. maddeleri, ikametgâhın tanımını ve hukuki önemini düzenlemektedir.

İkametgâh, bir kişinin sürekli ve düzenli olarak oturduğu, hayatını fiilen sürdürdüğü ve resmî olarak adres kayıt sistemine bildirdiği yerdir. Kanuna göre herkesin yalnızca bir tane ikametgahı olabilir. Buna ikametgâhın tekliği ilkesi denir ve aynı anda birden fazla yerde sürekli oturma iddiasını engeller.

Boşanma davalarında yetkili mahkeme belirlenirken:

• Eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesi,
• Dava açılmadan önce son altı ay boyunca birlikte oturulan yer mahkemesi dikkate alınır.

Resmî ikamet adresi ile fiilî yaşam yeri farklı olabilir. Böyle bir durumda, mahkemeler tarafların gerçekten yaşadığı, sosyal bağlarını sürdürdüğü yeri esas alır. Bu durum özellikle çekişmeli boşanma davalarında önemlidir. Çünkü davalı taraf yetki itirazında bulunursa, mahkeme dosyayı yetkili mahkemeye gönderebilir ve bu da sürecin uzamasına neden olur.

Dolayısıyla boşanma davası açacak tarafların, ikametgâh ve fiilî yaşam yeri kriterlerini doğru beyan etmeleri gerekir. Yanlış veya eksik bilgiler, davanın reddedilmesine, yeniden harç ve masraf ödenmesine yol açabilir.

ANLAŞMALI BOŞANMA DAVASI NEREDE AÇILIR?

Anlaşmalı boşanma davaları, tarafların boşanma ve boşanmanın tüm sonuçları üzerinde mutabakata varması ile açılan davalardır. Bu davalarda yetki sorunu bulunmamaktadır. Türk hukukuna göre, taraflar Türkiye’nin herhangi bir yerinde bulunan Aile Mahkemesi’nde dava açabilirler. Eğer dava açılacak yerde Aile Mahkemesi yoksa, Asliye Hukuk Mahkemesi davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakar.

Çekişmeli boşanma davalarında olduğu gibi, anlaşmalı boşanmalarda tarafların ikametgâh adresi veya son altı ay birlikte yaşadıkları yer gibi sınırlayıcı kurallar aranmaz. Bu nedenle taraflar, kendileri için en uygun mahkemeyi seçerek başvuruda bulunabilirler. Bu durum, sürecin daha hızlı ve pratik ilerlemesini sağlar.

Ancak anlaşmalı boşanma davasının kabul edilebilmesi için:

• Tarafların birlikte mahkemeye başvurması veya bir tarafın açtığı davayı diğer tarafın kabul etmesi,
• Mahkemeye sunulacak boşanma protokolünün tarafların özgür iradelerini yansıtması,
• Hâkimin, protokolde yer alan düzenlemeleri (nafaka, velayet, mal paylaşımı vb.) uygun bulması gerekir.

Bu koşullar yerine getirildiğinde anlaşmalı boşanma davaları genellikle tek celsede sonuçlanır. Bu avantajı sayesinde anlaşmalı boşanma, çekişmeli davalara kıyasla hem süreci kısaltır hem de tarafların maddi ve manevi yükünü azaltır.

ÇEKİŞMELİ BOŞANMA DAVASI NEREDE AÇILIR?

Çekişmeli boşanma davası, eşlerin boşanma ve boşanmanın sonuçları konusunda (nafaka, velayet, mal paylaşımı, tazminat vb.) anlaşamaması halinde açılan davadır. Bu tür davalarda yetkili mahkemenin doğru belirlenmesi, davanın usulüne uygun şekilde ilerlemesi açısından büyük önem taşır.

Türk Medeni Kanunu’na göre çekişmeli boşanma davası şu mahkemelerde açılabilir:

• Davacı veya davalı eşin yerleşim yeri mahkemesi,
• Dava açılmadan önce tarafların en az altı ay boyunca birlikte oturdukları yer mahkemesi.

Görevli mahkeme ise yine Aile Mahkemesidir. Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde davaya Asliye Hukuk Mahkemesi, Aile Mahkemesi sıfatıyla bakar.

Yetkili olmayan bir yerde dava açılırsa, davalı taraf yetki itirazında bulunabilir. Mahkeme bu itirazı haklı bulursa yetkisizlik kararı verir ve dosya yetkili mahkemeye gönderilmek zorunda kalır. Bu durum, davanın uzamasına, ek masraflara ve hatta davacının hak kaybına yol açabilir.

Özellikle çekişmeli boşanmalarda mahkeme, tarafların beyanlarını, delillerini ve tanıklarını detaylı biçimde değerlendirir. Dolayısıyla dava açarken hem görevli hem de yetkili mahkemenin doğru seçilmesi, sürecin gereksiz yere uzamasını önler.

YURT DIŞINDA YAŞAYANLARIN BOŞANMA DAVASINDA YETKİLİ MAHKEME

Yurt dışında yaşayan Türk vatandaşları açısından boşanma davasının nerede açılacağı konusu, hem Türk Medeni Kanunu hem de Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK) çerçevesinde değerlendirilir.

Eğer eşlerden biri Türkiye’de ikamet ediyorsa, dava o yerleşim yerindeki Aile Mahkemesi’nde açılır. Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde, dava Asliye Hukuk Mahkemesi’nin Aile Mahkemesi sıfatıyla görülür.

Her iki eş de yurt dışında ikamet ediyor ve Türkiye’de resmî bir yerleşim yeri bulunmuyorsa, dava Ankara, İstanbul veya İzmir Aile Mahkemelerinde açılabilir. Bu üç şehir, yurt dışında yaşayan Türk vatandaşlarının boşanma davaları için yetkili mahkemeler olarak belirlenmiştir.

Bunun yanında, yurt dışında alınan boşanma kararlarının Türkiye’de geçerli olabilmesi için ayrıca tanıma veya tenfiz davası açılması gerekir.

• Tanıma davası, yabancı mahkeme kararının yalnızca boşanma sonucunu Türkiye’de geçerli hale getirir.
• Tenfiz davası ise, boşanma kararının tüm sonuçlarıyla birlikte Türkiye’de uygulanabilmesini sağlar.

Dolayısıyla, yurt dışında boşanmış olan Türk vatandaşlarının Türkiye’deki nüfus kayıtlarının güncellenmesi ve hukuki sonuçların (nafaka, velayet, mal paylaşımı vb.) geçerli olabilmesi için bu davaların açılması zorunludur.

BOŞANMA DAVASI İÇİN YETKİLİ MAHKEME NASIL BELİRLENİR?

Boşanma davalarında yetkili mahkeme, davanın nerede açılacağını belirleyen temel unsurdur. Yetki kavramı hem görev yetkisi hem de yer bakımından yetki şeklinde ikiye ayrılır:

• Görev yetkisi, davaya hangi tür mahkemelerin bakacağını belirler. Boşanma davaları için görevli mahkeme kural olarak Aile Mahkemeleridir. Aile Mahkemesinin bulunmadığı yerlerde davaya Asliye Hukuk Mahkemesi, Aile Mahkemesi sıfatıyla bakar.
• Yer bakımından yetki ise, davanın hangi coğrafi sınırlar içinde açılacağını belirler. Bu yetki, tarafların yerleşim yeri veya son altı ay birlikte yaşadıkları yer üzerinden tespit edilir.

Yetki türleri genel olarak üç şekilde karşımıza çıkar:

1. Kesin Yetki: Kanun tarafından açıkça belirlenmiş olup taraflarca değiştirilemez. Örneğin taşınmaz mallara ilişkin davalarda, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi kesin yetkilidir.
2. Kesin Olmayan Yetki: Kanunda kesin yetki düzenlenmediği durumlarda, davacı belirli seçenekler arasından mahkemeyi seçebilir. Boşanma davaları bu kapsamdadır.
3. Sözleşmeye Bağlı Yetki: Bazı davalarda taraflar önceden bir sözleşme ile mahkemenin yetkisini belirleyebilir. Ancak boşanma davalarında tarafların yetkili mahkemeyi sözleşme ile belirlemesi mümkün değildir.

Boşanma davalarında yetki kuralı kesin nitelikte değildir. Yani dava yanlış yerde açılsa bile, davalı taraf yetki itirazında bulunmazsa mahkeme davaya devam edebilir. Ancak davalı taraf süresi içinde ilk itiraz olarak yetkisizlik ileri sürerse, mahkeme yetkisizlik kararı verir ve dava yetkili mahkemeye gönderilir.

BOŞANMA DAVASINDA TARAF ÜLKELER ARASINDA YETKİ SORUNLARI

Boşanma davalarında tarafların farklı ülkelerde bulunması durumunda milletlerarası yetki sorunu gündeme gelir. Türk hukukunda bu konu, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK) hükümleri çerçevesinde değerlendirilir.

MÖHUK’un 27. maddesi uyarınca, Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisi, iç hukuktaki yer itibariyle yetki kuralları dikkate alınarak belirlenir. Yani, boşanma davasında Türk mahkemelerinin yetkili sayılabilmesi için öncelikle iç hukukta yetkili bir mahkemenin varlığı aranır.

Bu kapsamda, milletlerarası yetki şu durumlarda ortaya çıkar:

• Eşlerden birinin Türkiye’de ikamet etmesi,
• Tarafların dava açılmadan önce en az altı ay boyunca Türkiye’de birlikte yaşamış olması,
• Türkiye’de açılan boşanma davasında davalının yetki itirazında bulunmaması.

Ayrıca MÖHUK’un 28. maddesi, Türk vatandaşlarının kişi hallerine ilişkin davalarda özel bir yetki tesis eder. Buna göre Türk vatandaşları, yurt dışında da yaşasalar her zaman Türkiye’deki mahkemelere başvurma hakkına sahiptir.

Uygulamada, yabancı uyruklu eşlerin de Türk mahkemelerinde boşanma davası açabilmeleri mümkündür. Burada esas alınan kriter, tarafların yerleşim yeri veya Türkiye’deki son ikamet adresidir. Eğer bu da yoksa, dava Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde açılabilir.

BOŞANMA DAVASI BAŞVURUSU NASIL YAPILIR?

Boşanma davası açmak isteyen tarafların, süreci doğru şekilde başlatabilmeleri için belirli adımları takip etmeleri gerekir. Bu adımlar hem çekişmeli hem de anlaşmalı boşanma davalarında farklılık gösterebilir.

1. Dava Türünün Belirlenmesi
   • Çekişmeli boşanma davası, eşlerin boşanma sebepleri, nafaka, velayet, tazminat gibi konularda anlaşmazlık yaşaması halinde açılır.
   • Anlaşmalı boşanma davası ise tarafların boşanma ve sonuçları üzerinde mutabakata varmasıyla, bir protokol eşliğinde açılır.
2. Görevli ve Yetkili Mahkemenin Belirlenmesi
   Boşanma davalarında görevli mahkeme Aile Mahkemesidir. Aile Mahkemesinin bulunmadığı yerlerde, Asliye Hukuk Mahkemesi, Aile Mahkemesi sıfatıyla davaya bakar. Yetki açısından ise davanın, taraflardan birinin yerleşim yerinde veya son altı ay birlikte yaşanılan yerde açılması mümkündür.
3. Boşanma Dilekçesinin Hazırlanması
   Dilekçe, boşanma davasının en temel belgesidir. Bu dilekçede:
   • Tarafların kimlik bilgileri,
   • Boşanma sebepleri,
   • Nafaka, tazminat, velayet gibi talepler,
   • Deliller ve varsa tanıklar yer almalıdır.
     Anlaşmalı boşanmalarda ayrıca taraflarca imzalanmış bir boşanma protokolü eklenmelidir.
4. Mahkemeye Başvuru ve Harç Ödeme
   Dava dilekçesi, görevli ve yetkili mahkemeye sunularak dava açılır. Bu aşamada gerekli harçlar ve masraflar ödenir.
5. Yargılama Süreci
   • Çekişmeli boşanma davasında mahkeme delilleri inceler, tanıkları dinler ve gerekirse uzman raporları alır. Süreç uzun sürebilir.
   • Anlaşmalı boşanma davasında taraflar duruşmaya birlikte katılır, hâkim protokolü uygun bulursa dava genellikle tek celsede sonuçlanır.
6. Kararın Kesinleşmesi
   Mahkeme boşanmaya karar verdikten sonra, tarafların istinaf ya da temyiz yoluna başvurmaması halinde karar kesinleşir. Ardından karar nüfus müdürlüğüne gönderilerek tarafların medeni halleri güncellenir.

Sonuç olarak, boşanma davası başvuru süreci usule uygun dilekçe hazırlanması, yetkili mahkemeye başvuru yapılması ve yargılama aşamalarının dikkatle takip edilmesi ile yürütülür.

BOŞANMA DAVASI YANLIŞ MAHKEMEYE AÇILIRSA NE OLUR?

Boşanma davasının yanlış mahkemede açılması, davanın usul yönünden sekteye uğramasına neden olabilir. Bu durumda mahkeme, dosyayı inceleyerek görevsizlik veya yetkisizlik kararı verebilir.

• Eğer dava, görevli olmayan bir mahkemede açılmışsa (örneğin Aile Mahkemesi yerine Sulh Hukuk Mahkemesi’nde), mahkeme görevsizlik kararı verir ve dosya, görevli mahkemeye gönderilmek zorunda kalır.
• Eğer dava, yetkili olmayan bir yerdeki mahkemede açılmışsa, davalı taraf ilk itiraz olarak yetkisizlik ileri sürebilir. Mahkeme bu itirazı kabul ederse, dosya yetkili mahkemeye gönderilir.

Bu tür durumlar davanın uzamasına, ek masraflara ve taraflar açısından hak kayıplarına yol açabilir. Özellikle çekişmeli boşanma davalarında yetki itirazları sıkça gündeme gelmektedir.

Önemli bir husus, davalı tarafın yetki itirazında bulunmaması halinde davanın açıldığı mahkemede devam edebilmesidir. Çünkü boşanma davalarındaki yetki kuralı kesin nitelikte değildir. Ancak taraflardan biri süresi içinde yetki itirazı yaparsa, mahkemenin yetkisizlik kararı verme ihtimali yüksektir.

BOŞANMA DAVASI İÇİN GEREKLİ BELGELER NELERDİR?

Boşanma davası açarken bazı belgelerin eksiksiz hazırlanması gerekir. Bu belgeler, hem davanın kabul edilmesi hem de sürecin sağlıklı ilerlemesi açısından önemlidir.

Başlıca gerekli belgeler şunlardır:

• Nüfus cüzdanı fotokopisi: Davacının kimliğini doğrulamak için zorunludur.
• Evlilik cüzdanı fotokopisi: Evlilik bağının resmî olarak mevcut olduğunu gösterir.
• Boşanma dilekçesi: Davanın açılması için en önemli belgedir. Dilekçede boşanma sebepleri ve tarafların talepleri (nafaka, velayet, tazminat vb.) ayrıntılı şekilde belirtilmelidir.
• Boşanma protokolü: Anlaşmalı boşanmalarda tarafların üzerinde uzlaştıkları hususları içeren yazılı ve imzalı protokol mahkemeye sunulmalıdır.
• Gelir ve malvarlığına ilişkin belgeler: Nafaka, tazminat veya mal paylaşımı taleplerinde kullanılmak üzere maaş bordrosu, banka dökümleri, vergi levhası gibi belgeler ibraz edilebilir.
• Deliller ve tanık listesi: Çekişmeli boşanma davalarında haklı sebep ve iddiaları kanıtlamak için fotoğraf, mesaj kayıtları, hastane raporları, polis tutanakları ve tanık isimleri gibi deliller eklenmelidir.
• Varsa özel belgeler: Şiddet, aldatma veya terk gibi özel sebeplere dayalı boşanmalarda bu durumu kanıtlayan belgeler (örneğin adli raporlar, mahkeme kararları) sunulmalıdır.

Bunların yanı sıra, dava açılırken mahkeme harcı ve gider avansı da ödenmelidir. Eksik belge veya usulsüz dilekçe ile yapılan başvurular, sürecin uzamasına ve davanın reddedilmesine yol açabilir.

BOŞANMA DAVASI YURT DIŞINDA NASIL AÇILIR?

Yurt dışında yaşayan Türk vatandaşları veya yabancı eşlerden biriyle evli olanlar için boşanma davasının açılma usulü, Türkiye’deki davalara kıyasla bazı farklılıklar içerir. Boşanma davası, eşlerin bulunduğu ülkenin yerel mahkemelerinde açılabilir. Ancak bu davaların Türkiye’de geçerli sayılması için ayrıca tanıma veya tenfiz davası açılması gerekir.

Yurt dışında boşanma davası açmak isteyenlerin hazırlaması gereken başlıca belgeler şunlardır:

• Evlilik cüzdanı veya evlilik kaydı,
• Kimlik veya pasaport fotokopileri,
• Boşanma dilekçesi (ilgili ülkenin dilinde hazırlanmalı ve gerekirse yeminli tercüme ile desteklenmeli),
• Varsa çocuklara ilişkin belgeler (doğum belgeleri, velayetle ilgili talepler),
• Vekaletname (bir avukat aracılığıyla dava yürütülecekse).

Yurt dışında verilen boşanma kararlarının Türkiye’de geçerli olabilmesi için:

• Tanıma davası açılarak yabancı mahkemenin verdiği boşanma hükmü Türkiye’de geçerli hale getirilir.
• Tenfiz davası açılarak boşanma kararının tüm sonuçları (nafaka, tazminat gibi) Türkiye’de icra edilebilir hale gelir.

Eğer tanıma ve tenfiz davaları açılmazsa, yabancı boşanma kararı Türkiye’de nüfus kayıtlarına işlenmez ve taraflar hâlâ evli görünebilir. Bu da miras, mal paylaşımı ve yeniden evlenme gibi pek çok hukuki sorun doğurabilir.

BOŞANMA DAVASI E-DEVLET ÜZERİNDEN AÇILABİLİR Mİ?

Günümüzde birçok resmi işlem e-Devlet sistemi üzerinden yapılabilmektedir. Ancak boşanma davası gibi detaylı ve yargısal süreç gerektiren davalar, doğrudan e-Devlet üzerinden açılamaz. Boşanma davası açmak isteyen tarafın, hazırladığı boşanma dilekçesi ve gerekli belgeler ile birlikte görevli ve yetkili mahkemeye başvurması gerekir.

BOŞANMA DAVASINDA YETKİLİ MAHKEMEYE İTİRAZ EDİLEBİLİR Mİ?

Boşanma davalarında yetki itirazı mümkündür. Bu itiraz, davalının ilk itiraz hakları arasında yer alır ve mutlaka cevap dilekçesi süresi içinde ileri sürülmelidir. Eğer davalı taraf süresi içinde yetki itirazında bulunmazsa, dava açılan mahkeme yetkili kabul edilir ve süreç orada devam eder.

Yetki itirazının süresi içinde yapılması, özellikle çekişmeli boşanma davalarında önemlidir. Çünkü yanlış yerde açılan davalar, davacının tekrar yetkili mahkemede dava açmasını gerektirebilir ve bu durum hem zaman kaybına hem de ek masraflara yol açar.

Eğer mahkeme, davalının yetki itirazını haklı bulursa yetkisizlik kararı verir. Bu karar kesinleştiğinde, dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için davacı tarafın iki hafta içinde başvuruda bulunması gerekir. Aksi halde dava açılmamış sayılır.

Peki Boşanmak İçin Ne Kadar Para Lazım? Gelin inceleyelim.